Ես ներում եմ քեզ,
Ներում եմ քեզ այն, որ չսիրեցի,
Որ դու չդարձար իմ լույսին հասու,
Որ ծիածանից իմ երազների՝ քեզ բաժին չեղավ,
Որ ծիծաղներդ իմ շուրթով չանցան,
Որ քո տոների վարդերը չքնաղ՝ իմ ձեռքով չեկան:
Ներում եմ ես քեզ,
Ներում եմ և այն,
Որ չլուսացրինք ոչ մի առավոտ մենք իրար գրկում,
Որ ոչ մի մանկիկ մեզ չհալեցրեց մեր իսկ անկողնում,
Ու մեր համբույրը ոչ մի լուսին էլ չօրհնեց իր օրում...
Ներում եմ ես քեզ ու օրհնում նաև,
Որ խենթությունդ միշտ ծիածանվի քո երկինքներում,
Որ չտառապես,
Որ լույսդ լինի ժպիտով լեցուն...
Որ... կարողանաս մի օր ինձ ներել այն բանի համար,
Որ կարողացա ներել քեզ հիմա...
Եվ, ով իմանա...
Գուցե մի օր էլ ես կարժանանամ
Իմ իսկ ներմանը...