| Մուշեղ's profileԲարի Գալուստ Մուշեղ Յուզ...PhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
|
|
May 14 ՀարցԱնզոր ճիչը կոկորդումս հասունանում, Ու պատռում է երազներիս պատյանը նուրբ, Նրա մասին մտածելն իսկ՝ մեղք է թվում, Նա մաքուր էր, անբասիր էր, գուցեև՝ սուրբ... Զգացածիս գույնն ու համը կհասկանա Լոկ միայն նա, ով կկարդա հոգիս մի օր, Ա՛խ, ո՞վ է նա... հրեշտա՞կ է, թե՞ սատանա, Մինչ ե՞րբ պիտի փնտրեմ նրան մտամոլոր... Ռիմային... *** Մարիշին... *** Լիլիթին...*** Քո գեղեցիկ աչքերի մեջ Ինձ բերեցիր դու սեր անշեջ, Ու երբ սրտիս նվիրական թաքստոցում Բոցկլտում էր սերը հրաշք՝ քո նվիրած, Դու սեթևեթ ... Առաքինի ... Ու սառցային – սառը խոսքով, Ու ժպիտով երեսառած՝ Հետ վերցրեցիր իմ սրտի մեջ կանթեղ դարձած Արև - սերը քո պարգևած, Ու զարմացար՝ Թե ինչու՞ է իմ աչքերում կյանքը մեռած: *** Հայտնվեցիր երազի պես, Ու հեռացար ինչպես երազ, Ինձ թողնելով անքուն գիշեր, Մի քիչ ժպիտ, ու մի քիչ սեր... Քո աչքերը Քո աչքե˜րը... Քո՜ աչքերը... Գիշերները իմ հուշերին Լույս են տալիս քո աչքերը, Բոլոր տխուր, վատ պահերին Հույս են տալիս քո աչքերը... Ա՜յ հիմա նոր հասկանում եմ... Քո աչքերը... Ադամանդ են քո աչքերը, Տիեզերքի ամենամեծ, Անգին զարդն են քո աչքերը, Էլ ի՞նչ ասեմ... Քո աչքերին ինչ էլ ասեմ` քիչ կլինի.. Կուզե՞ս, բացեմ քեզ մի գաղտնիք. Ես ... ՍԻՐՈՒՄ ԵՄ քո աչքերը: Մագային... *** Ռիմային...Գարնան շնչով
Գարնան շնչով, գարնան բույրով առլեցուն, Քո վարսերը, ա՜խ, վարսերը քո սևիկ՝ Իմ հոգու մեջ արեգակներ են բացում Եվ ցորենի հասկի երգը երգում ինձ: Արևի պես, ու արևից էլ հզոր, Քո աչքերը իմ աշխարհն են տաքացնում, Ու ամեն պահ, քնած լինեմ, թե արթուն, Աչքերիդ լույսն իմ հոգում հույս է բացում: Ռոմանտիկ պատկեր Ռոմանտիկ պատկեր... Գնում է աղջիկն ու լաց է լինում, Իսկ հեռու- հեռվում մի ջահել տղա Իրեն կորած է արդեն համարում, Ու հուսահատված, ու հուսալքված Սրտի փոխարեն նա պոմպ է զգում, Որ իր արյունն է ուղղակի քաշում ու տալիս գլխին... Մի բան կա միայն տղայի մտքին. Մեռնել է ուզում, մեռնել ու ոչինչ, Ոչ մի պատառիկ աղջկա խոսքից, Ոչ մի SMS ու ոչ մի ժպիտ Չի ուզում հիշել: Չի ուզում տեսնել Ինքն իրեն անգամ նա հայելու մեջ... Ռոմանտիկ է չէ՞... Ու ծիծաղելի, Ու ... թույլ, երևի... Կարող եք ազատ, ու գուցե նաև, նույնիսկ՝ անպատիժ Ծաղրել տղային... Հիմա նա չկա, հիմա ՆԱ չկա... Խոստովանանք... *** Գարուն է... *** Նամչուկին...Խոստովանանք Դու ուզու՞մ ես լսել Անկեղծ խոստովանանք. Դե, ուրեմն, լսիր Ու մի շրջվիր երբեք, Երբեք մի հեռանա Մինչև վերջ չլսած. Քեզ համար դա դատարկ, Հասարակ մի բան է. Ինչու՞ ես դու սիրում Քեզ սիրողին տանջել... Գիտե՞ս, միայն դու չես. Մարդկությունն է այդպես: Դու գիտե՞ս ինչ է սերը, Ի՞նչ է նշանակում Ինչ-որ մեկին սիրել, Ինչ-որ մեկի համար Գիշերը չքնել, Ինչ-որ մեկի համար Ինքդ քեզ մոռանալ, Քեզանից հեռանալ Ու կողքից քեզ դիտել, Ու քեզ չճանաչել... Դու ոչինչ չգիտես, Չե՜ս կարող իմանալ. Քո բնույթը չէ դա: Քո սրտում բաբախող Սառույցի այդ փոքրիկ Ու դաժան կտորից Դեռ կաթիլ չի կաթում, Ժամանակն է, սակայն... Ինչպիսի՞ն են թվում Քո աչքերը հենց քեզ. Դու տեսնու՞մ ես արդյոք Դրանցում հրակեզ Ճառագայթն այն ահեղ, Որ այրում է սրտեր, Արարում է մարտեր, Որի մի հպումից Այրվում են քաղաքներ... Դու տեսնու՞մ ես արդյոք Աչքերում քո լուսե Լույսը այն հնազանդ, Որ ենթարկում է իրեն Տիեզերքներ անթիվ, Ու սրտեր բազմազան: Որ լոկ մի տեսնելով Ստրկանում են հավետ Սպարտակները բոլոր: Սպասի՜ր, դեռ մի գնա, Ես դեռ չեմ վերջացրել, Այն, որ սիրում եմ քեզ` Կարելի է պատմել Տարիներ շարունակ, Կարելի է պատմել Ճիշտ այնքան ժամանակ, Քանի երկիրը կա, Քանի մարդկանց սրտում Բաբախող սառույցի Այդ փոքրիկ կտորից Հազարից մի անգամ Կաթիլներ են կաթում, Երբ որ նրանց կողքին Լինում է գեթ մի մարդ, Որի գժված կրծքում Սառույցի փոխարեն Հրաբուխ է դրված... Գարուն է Գարուն է, սեր իմ, Գարուն է եկել, Ուզում եմ անվերջ Գարունը երգել: Գարուն ես, սեր իմ, Լեցուն ես բույրով, Լեցուն ես գարնան Անուշ համբույրով: Գարու՛ն իմ, սե՛ր իմ, Արի դու ինձ մոտ, Արի, համբուրեմ Հոգիդ` դեռ ձյունոտ: Գարուն է, սեր իմ, Գարուն է եկել, Ուզում եմ անվերջ Գարունը երգել: Նամչուկին... *** Ռիմային... *** Արմինեին... Թիթեռ
Կուզեի լինել թիթեռ սևաթև, Այգուդ կածանի եզրին իջնեի, Նայեիր դու ինձ, ու իմ թևերին Քո հուր աչքերի հետքը թողնեիր: Ու թռչեի ես հավերժի միջով. Երկու ալմաստներ` թևերիս վրա, Ու հիշեիր ինձ լռիկ հառաչով, Եվ ափսոսանքով, որ արդեն ... չկամ Թախիծ
Քո աչքերում թաքուն թախիծ նկատեցի, Ու թախիծն այդ գաղտագողի սիրտս մտավ, Ու իմ սերը քո թախիծին ես ձուլեցի, Սակայն ավա՜ղ, քո թախիծը սեր չդարձավ... Առավոտ Թախծոտ շշուկներ, մշուշներ աղոտ... Մրմունջներ թաքուն հնչեցին օդում Ու երազանքիս մեջ` մի առավոտ... Ու առավոտում մի հրաշք կար` դու... Եվ առավոտի վաղորդյան օդում Քո շնչի անուշ վարդաբույրը կար, Ու քո աչքերի երկնագույն մովում Ծագող արևի մեղմաշունչ մի կայծ... Անէանալով իմ էությունից, Քո էությանը ծածուկ դիպչելով, Ես հեռանում եմ ինքս ինձանից՝ Հավերժ դեպի քեզ՝ քեզնից փախչելով... HOMO - SAPIENSԻնչու՞ ես ժպտում,
Երբ լացել է պետք, Ինչու՞ ես լալիս, Երբ խնդալ է պետք: Ինչու՞ քո հոգու այդ բարկ արևից Գորշ մթություն է տարածվում միայն Ու տաքացնելու փոխարեն Ավա՜ղ, մրսեցնում մարդկանց... Ինչու՞ ես ապրում, Երբ մեռնել է պետք, Եւ կամ տառապում, Երբ պետք է սիրել... Հանի՛ր քո միջից Ոգին այդ թշվառ Ինքնակործանման, Ու տուր խոզերին... Գտի՛ր քեզ, ո՛վ մարդ, Գտիր, ու երբեք Էլ մի կորցրու, Եղիր ու մնա Դու՝ ՄԱՐԴ – ԲԱՆԱԿԱՆ .. |
|
|
